Enchanté mademoiselle

Nú sit ég yfir tortillu fylltri með kókoskjúlla með mangó sem eru afgangar kvöldmatsins í fyrrakvöld sem ég reif svona skemmtilega niður í tortilluna. Ég nú að segja að kókosinn nýtur sín betur eftir að hafa fengið að hugsa sinn gang í kælinum í þennan tíma. Minnir mig dálítið á Mexíkó þegar að ég og Ágúst náðum okkur í kókoshnetu upp í tré niðrá strönd þar, en það vildi ekki betur til að kókoshnetan strauk hausinn á ágústi þegar ég dúndraði henni niður með þeim afleiðingum að hann sleppti takinu á mér í hláturskasti og ég hékk í pálmatrénu og seig niður og var allur vel rispaður. Það voru tímarnir. Á myndinni á sjá þegar að Ágúst sleppir á mer takinu, kókoshnetan er í jörðinni.

En nú yfir í allt aðrar aríur og tökum við nú þráðinn upp það sem frá var horfið. Á föstudaginn seinasta leigðum við okkur bíl vegna fyrihugaðrar ferðar í fyrirheitna landið (IKEA) daginn eftir. Á föstudagskvöldið keyrðum við með vinum okkar tveim, Aminu frá svíþjóð og Kristjáni frá íslandi í leit af vetingastað. Við fórum útúr bænum og fundum lítið þorð sem við stönsuðum í og ætluðum að borða. Þegar við fórum inná veitingastaðinn tók við okkur þessi líka ljúflings brunalykt en við létum það ekki á okkur fá, en snérum við á punktinum þegar að við okkur tók geltandi hundur. Þeir strompreykja ekki bara heldur geyma þeir hundana sína frammi. Þá ókum við til nágrannabæjarins Cheux-de-fonds og borðuðum þar og áttum ágætis kvöld.

Á laugardaginn var svo haldið í IKEA með Aminu sem fararstjóra enda sænsk. Í IKEA hittum við íslendinga sem eru að vinna í Sviss og karlinn var frá hornafirði og þekkti Bergþóru og alla hennar fjölskyldu, lítill heimur maður, góður draumur maður. Í IKEA keyptum við okkur sófaborð og sófa og einhverja kolla og sænskar kjötbollur að borða. Svo var haldið frá Aubonne, bænum sem IKEA er í til Genf þar sem að Kristján var að hitta Helgu, Leslie og Eddie vini sína úr skólanum sem eru að klára vinnustaðanámið í sambandi við skólann þar. Við hittum þau og spjölluðum og virtust vera rosalega fín öllsömul, þá var haldið heim á leið um 7 leitið og farið á Kínverskan veitingastað í Neuchatel sem var eins og klipptur úr simpson þætti. Þjónustufólkið var með ungabarn á arminum meðan það þjónaði og henti því síðan bara bakvið þangað til greyið fór að gráta aftur. Magnað það og góður matur. Svo var ákveðið að fara aðeins út á lífið og kom þá í ljós að það var St. Patricks Day og þá var glatt á hjalla og á pubnum sem við vorum á voru írar að spila á gítar og syngja svona írsk þjóðlög. Ansi gaman að því.

Daginn eftir fórum við tvö svo bara í bíltúr um sveitavegina hérna og enduðum í Bern sem er í þýska hlutanum þar sem töluð er svokölluð schweize-deutsch sem er þó skiljanlegri en blessuð franskan. í ferðinni sáum við svissneskar beljur sem eru forvitin en heimsk dýr. Svo var bílnum skilað með tárum um kvöldið og Amina gisti og horfði á video með okkur.

Jæja þá er þessi langloka á enda. Vikudagarnir hafa liðið frekar fljótt og gengið venjulega fyrir sig. Erum að pæla hvað við eigum að gera um páskahelgina, tökum líklegast lest eitthvað, seinast var það milano þar sem við sáum Inter- AC Milan, það var góð ferð og erum jafnvel að pæla að fara til München þessa páskana, hvur veit.

Í mekka reykingamannsins

Neuchâtel er mekka reykingamannsins. Í Neuchâtel eru flestar sígarettur evrópubúa framleiddar, ef að þú lesandi góður reykir og tekur dýrmætan tíma þinn í að lesa á pakkann þá ætti að standa að þær séu framleiddar hér. Í einum af mörgum heilsugöngutúrum okkar (aha...) nánar tiltekið við heimkomu fundum við skrítna lykt, lykt sem maður finnur þegar maður hnusar uppúr sígarettupakka. Þetta gæti þá talist sem "peningalykt" þessara bæjar, það mætti semsagt líkja sígarettulyktinni við bræðsluilminn heima, þó að mér þykji hann talsvert betri.
En hér eru ekki bara framleiddar sígarettur eins og mjöl heldur reykja heimamenn allstaðar, inní verlsunum, verslunarmiðstöðum, börum og á veitingastöðum og það ekkert lítið heldur svíður manni oftast nær í augun. Það er til lítils að segja "Table pour deux - non fumeé" því að maður kæfist samt í sígarettureyk þegar maður reynir að halda í sér andanum á meðan á pizzuáti stendur.

-En yfir í allt aðra sálma.
Atvinnuleit mín í Sviss gengur hægt eins og er. Kjarni málsins er að til að fá vinnu í Sviss þarftu að vera með atvinnuleyfi, en til að fá atvinnuleyfi þarftu að vera með vinnu. Svolítið sérstakt en þannig er það bara og svoleiðis halda þeir líklegast ólöglegum innflytjendum eins og mér sjálfum í skefjum. Annað vandamál er líka það að á hótelum og veitingastöðum er lítið að gera á þessum árstíma, ég hef farið á 8 staði, en allstaðar fékk ég svörin að þeir væru fullmannaðir þangað til í sumar - en það er þegar að ég fer heim að vinna. Þó á ég að koma aftur á eitt hótel á morgun sem ég kíkti á áðan sem hafði lítinn tíma áðan og annað á mánudag þar sem konugreyið sem annast job hunters eins og mig sjálfan var í fríi. Á einu hótelinu gat ég fengið vinnu í Júni - September en það hentaði mér ekki en ég átti ágætis spjall við þann hótelstjóra sem óskaði mér góðs gengis, en sagði þó að það væri lítil von á þessum tíma.

Einnig var mér sögð frekar niðurdrepandi, en fyndin saga af tveimur íslenskum kokkum sem ákváðu að fara til Sviss saman til að vera ríkir. Þeir leigðu sér flotta íbúð á flottum stað og byrjuðu að leita sér að vinnu, ekkert gekk hjá þeim í langan tíma.... Einn þeirra fékk vinnu við uppvask en hinn endaði sem au pair eða eitthvað slíkt. Alveg eins og sagan sem blessunin hún Imba sagði mér af tveimur kokkum sem unnu á Reykholti á undan mér sem fóru til Sviss/Austurríkis til að vera ríkir og frægir en enduðu í að sjóða sér skuldasúpu sem þeir væru líklegast enn að borga. Kannski var Imba þarna að vara mig við ég veit það ekki en hún sér ýmislegt sem að aðrir sjá ekki. En hún hvatti mig þó til að fara til Sviss enda staða mála á Reykholtinu á sínum tíma ekki uppá það besta getum við sagt. En ætli ég kaupi mér ekki bara kort í líkamsræktina sem er hérna í næsta nágrenni og geri gott úr þessu, ég hef þó allavega góða vinnu þegar ég sný á klakann.

Ég þakka lesturinn, ef að þú nenntir að lesa þetta allt - Dóri

Lífið í Sviss

Jæja þá erbloggað frá Sviss.
Nóttina fyrir flugið vöknuðum við aðeins einum og hálfum tíma á eftir áætlun vegna óviðráðanlegra atburða. Sem betur fer vaknaði Óli til að vekja okkur og það var brunað á mettíma á Leifsstöð þar sem við náðum 12min fyrir lokun á check-in og það var engin röð. Í London biðum við svo í 8 "skemmtilega" klukkutíma eftir flugi til Sviss. Gistum í Genf eina nótt og fórum svo til Neuchatel daginn eftir med lest. Þá fórum við til að fá lyklana að íbúðinni og til að skoða hana, en okkur til mikillar furðu var andskotann ekki neitt þarna inni nema 2 sængur, einn koddi og einhver ómerkileg basthilludrasl. Þannig við slepptum af okkur beislinu í IKEA og sofum núna á dýrindis dýnu. Annars er lífið bara gott hérna, internetið kom í dag sem er mjög gott. verðið á öllum mat er svipað eða dýrara hér en heima en bensín og bjór og slíkt mun ódýrara. Nenni ekki að skrifa meira í bili í bili.
Núna er föstudagskvöld og er líklegt að það verði farið eitthvað út á lífið.

Lifið heil!

Sumt skýtur mann í bakið.

Ég er ekki viss um að margir muni eftir því þegar ég skrifaði tvær fréttir á hornafrettir.net um að ég væri fluttur til Sviss. Í fréttunum tveim (þessari og þessari) hef ég sjaldan bullað jafnmikið, en ástsæl móðir mín var meðal annars spurð hvernig mér vegnaði útí Sviss, og mamma hennar beggu var líka spurð, þær vissu ekki betur en að ég væri í skóla í Reykjavík. Einnig fékk ég mörg MSN skilaboð og hélt ég bullinu áfram þar. En nú er þetta aldeilis komið í bakið á mér því að eftir svona átta og hálfan tíma flýg ég út til Sviss þar sem ég hyggst ala manninn í nokkra mánuði. Ég mæli semsagt með því að stilla bullinu í hóf, þið gætuð lent í því.

Ein reynslusaga í lokin:
Klippikona:Hvernig á ég að klippa þig?
Dóri:Bara svona venjulega, taka slatta og þynna það en skilja svolítið eftir svo það sé hægt að greiða sér eitthvað.
Klippikona:Já, ekkert mál, viltu að ég þynni með skærum eða vél ?
Dóri: Hmm, mér er alveg sama(sokkinn í séð og heyrt slúðrið)
Klippikona: Ég nota þá vélina
... Eftir að hún hafði verið með vélina að vopni á hausnum á mér í dágóða stund þá reif ég mig úr slúðrinu og horfði í spegilinn, ég ætlaði ekki að trúa því sem ég sá! Hún hafði rakað af mér allt hárið nema einhvern hnoðra ofan á hausnum á mér, mér stóð nú ekki á sama.
Dóri: Vá tókstu svona helvíti mikið !!!
Klippikona: Já þetta er svo svakalega mikið í tískunni í dag.
Dóri: Eins gott að ég er að flytja til útlanda eftir 2 daga. ég grét.

Hornafréttir.net

Hornafréttir.net