Á sunnudaginn er von á Gústa og Bigga í heimsókn, auðvitað er spáð rigningu ALLANN tímann sem að þeir eru hér í Sviss hvað annað, en við höldum svo til Póllands og Þýskalands þar sem við ætlum á Rock Am Ring hátíðina til að berja nokkur goð augum. Ef að við förum til Póllands þá er það sjötta landið sem að ég trampa á í þessari ferð(London, Sviss, Milan, Prague, Þýskaland, Pólland). Vona líka til að geta kíkt yfir til Frakklands áður en að ég fer heim á leið.
Á Fimmtudaginn skellti ég mér í göngutúr. Betur þekktann sem bloggmyndagöngutúr. Tók lest í bæ sem hét Auvernier, stóran "bæ" að ég hélt, en þá var það bara svona eins og nesin heima nema stærri og 6 mínótna lestarferð staðreynd, hræódýrt en frekar mikill óþarfi kannski. Anywho... Þá rölti ég um þann bæ sem er umlukinn vínekrum og rölti síðan 7km að næsta bæ sem var heldur stærri , einnig umlukinn vínviði. Sá margt mismerkilegt en uppsprettan af gönguferðinni var sú að þegar við vorum að koma heim frá flugvellinum í Genf eftir ferðina til Prag þá sá ég svona stromphnulla sem að mig langaði til að virða betur fyrir mér. Meira um það með myndunum sem fylgja færslunni.
Strompurinn er þarna til hægri á myndinni.

í Auvernier : Partur af vínekru og "Château" eins og það kallast en þar undir er oftast vínkjallari en flest svona stunda ekki vínframleiðslu lengur heldur selja berin til stærri framleiðanda, líklegt er þó að þeir haldi nokkrum knyppum eftir handa sjálfum sér en myndarlegasta hús samt sem áður.

Vatnsbrunnur frá 1755 eins og flest húsin í Auvernier. Þangað náði fólk sér í vatn áður en það var leitt í húsin, fróðleiksmoli dagsins börnin góð.
Áfram hélt ég göngu minni og yfirgaf Auvernier með sorg í hjarta en sá á þessari mynd fangaði ég augnablik þar sem sjá má nútímann(lestina) og fortíðina(Gamla húsið) horfast í augu við hvort annað og fella tár.
Áfram hélt gangan í gegnum skóglendi og eftir smástund fann ég mestu ólykt sem að ég hef fundið og bjóst alveg eins við að finna eitthvað dautt á næstu grösum, ástæðan kom þó fljótt í ljós, strompurinn var sorpbrennslustöð og lyktaði einnig sem slík.


Ég rölti úr ólyktinni og inní Boudry frekar stór bær og gamaldags með nokkrum kastölum.
Undir þessum er rosalega stór vínkjallari sem að er lokaður alemnningi þangað til 1. Júní og geri ég mér líklegast ferð um hann, en ég fékk þó leyfi til að rölta eins og ég vildi um vínekruna sjálfa sem að má oftast ekki og rölti yfir í aðalbæ Boudry sem má sjá fyrir aftan kastalann.

Hér má sjá útsýnið af vínekrunni og yfir Boudry og eins og sjá má fer vínekran eiginlega inní bæinn en Svissararnir nýta hvern einasta cm í þetta í sveitunum og er oft fyndið að sjá hversu mikið þeir nýta landið. Fyrir ofan staurinn á miðri myndinni má sjá turninn á kastalanum þar sem ég sast og át nestið mitt, einnig er næsta mynd tekin þar.

Þetta er sumsé tekið af hæðinni á móti. Vatnið sem ég sé af svölunum heima hjá mér sést þarna fyrir miðri mynd. Konan sem situr á bekknum heitir Jaquilene, hún kemur hingað á hverjum degi til að minnast stundarinnar og staðsins sem að fyrrverandi maðurinn hennar bað hennar áður en hann var kvaddur í herinn þar sem hann síðan lést í seinni heimstyrjöldinni. Ástina fann hún ekki aftur. En hún hefur þó alltaf bekkinn sem hann bað hennar á.












